Budynek, w którym obecnie uczą się dzieci, liczy już sto lat. Został on przystosowany do użytku szkolnego dzięki pracy rodziców i wojska i przekazany szkole w styczniu 1964 r. W dwa lata później nastąpiło oficjalne otwarcie. Wtedy w ośmiu klasach uczyło się już 164 dzieci. W 1987 r. pobierała naukę rekordowa liczba uczniów – 366. Obecnie nasza szkoła liczy 400 uczniów.
W 1961 r. szkole nadano imię 3 Drezdeńskiej Brygady Pancernej. Zmiana imienia na 7 Pułku Strzelców Konnych Wielkopolskich dokonała się 9.04.1990 r.
O naszym Patronie
Początki 7 Pułku Strzelców Konnych Wielkopolskich sięgają pierwszych lat istnienia II Rzeczypospolitej.
W kwietniu 1920 r. w Grudziądzu powstał szwadron zapasowy, wchodzący w skład 5 Pułku Strzelców Konnych. Jego dowódcą został najpierw mjr Rudolf Lang, a w lipcu ppłk dypl. Adam Nieniewski, który otrzymał rozkaz sformowania pułku. Rozpoczęło się powoływanie kolejnych dywizjonów. We wrześniu na stanowisko dowódcy powołano plk. Wawrzyńca Wnuczek-Łobaczewskiego.
29 października 1920 r., zgodnie z rozkazem Ministerstwa Spraw Wojskowych, 5 Pułk Strzelców Konnych został przemianowany na 7 Pułk Strzelców Konnych. Ustalono, że miejscem postoju dowództwa pułku i szwadronu zapasowego będzie Leszno. 30 maja 1921 r. nastąpiła zmiana nazwy pułku na 7 Pułk Strzelców Konnych Wielkopolskich. Ta nazwa przetrwała do września 1939 r.
Umundurowanie żołnierzy służących w 7 PSK Wlkp. zawierało oliwkowo-biały proporczyk z żółtym pasem środkowym, umieszczony na kołnierzykach kurtek i płaszczy oraz na lancach. Otoki na rogatywkach były początkowo oliwkowe, potem – białe.
Pierwszy sztandar dla pułku ufundowało w grudniu 1920 r. Ognisko Koła Pań z Grudziądza. Towarzyszył on pułkowi przez blisko 16 lat, po czym został wycofany jako niespełniający norm zawartych w nowych przepisach MSW. 2 sierpnia 1936 r. pułk otrzymał nowy sztandar, ufundowany przez Polonię amerykańską z miasta Passaic w stanie New Jersey.
Ciekawostka
Dla kawalerzystów nie bez znaczenia była maść koni. I tak:
1. szwadron dosiadał koni karych,
2. – karo-gniadych,
3. i 4. – gniadych,
szwadron ckm – gniadych i karych,
pluton łączności i pluton trębaczy – siwych.
W 1922 r. por. Grzegorz Romaszkan zaprojektował odznakę pułkową, która została zatwierdzona przez Korpus Oficerski.
Pułk kilkakrotnie zmieniał miejsce pobytu. Od lutego do września 1921 r. stacjonował w Inowrocławiu, następnie w Poznaniu przy ul. Grunwaldzkiej, w byłych koszarach kawalerii niemieckiej. Wreszcie w latem 1938 r. został przeniesiony do garnizonu w Biedrusku. Rozległy poligon umożliwiał kawalerzystom ćwiczenia w pokonywaniu naturalnych przeszkód i forsowanie rzeki Warty.