Technikum nr 4

Nauka w technikum trwa 5 lat - uczeń uzyskuje pełne wykształcenie ogólnokształcące i zawodowe na poziomie średnim. Po ukończeniu technikum i zdaniu egzaminów na poszczególne kwalifikacje zawodowe otrzymuje tytuł zawodowy - technik potwierdzony dyplomem oraz suplement w języku polskim i angielskim określający osiągnięte kwalifikacje.

W naszym technikum kształcimy w następujących zawodach:

TECHNIK MECHANIK

Kwalifikacje

MEC. 05. – użytkowanie obrabiarek skrawających

MEC. 09. – organizacja i nadzorowanie procesów produkcji i urządzeń

Jest to zawód kształcący fachowców z dziedzin mechanicznych. Nasz absolwent zdobędzie wiedzę w zakresie:

• korzystania z komputerowego oprogramowania użytkowego wspomagającego projektowanie, produkcję, eksploatację i zarządzanie,
• posługiwania się dokumentacją konstrukcyjną, technologiczną i eksploatacyjną,
• użytkowania obrabiarek skrawających konwencjonalnych i sterowanych numerycznie,
• stosowania w wytwarzaniu i naprawianiu maszyn podstawowych metod obróbki i łączenia materiałów,
• projektowania, wytwarzania i eksploatacji maszyn i urządzeń mechanicznych,
• właściwego prezentowania swoich kwalifikacji podczas poszukiwania pracy,
• prowadzenia własnej działalności gospodarczej.

TECHNIK POJAZDÓW SAMOCHODOWYCH

Kwalifikacje

MOT. 05. – obsługa, diagnozowanie oraz naprawa pojazdów samochodowych

MOT. 06. - organizacja i prowadzenie procesów produkcji

Jest to zawód kształcący fachowców z dziedzin mechanicznych. Nasz absolwent zdobędzie wiedzę w zakresie:

• budowy i eksploatacji pojazdów samochodowych,
• wykonywania napraw pojazdów samochodowych i kontrolowania jakości ich wykonania,
• organizowania procesów obsługi i naprawy pojazdów,
• prowadzenia usług motoryzacyjnych,
• sprzedaży pojazdów samochodowych oraz artykułów motoryzacyjnych,
• właściwego prezentowania swoich kwalifikacji podczas poszukiwania pracy,
• prowadzenia własnej działalności gospodarczej,

TECHNIK SPAWALNICTWA

Kwalifikacje

MEC.03. Montaż i obsługa maszyn i urządzeń,

MEC.10. Organizacja i wykonywanie prac spawalniczych.

TECHNIK ELEKTROMOBILNOŚCI

Kwalifikacje

MOT.02. Obsługa, diagnozowanie oraz naprawa mechatronicznych systemów pojazdów samochodowych,

MOT.07. Organizacja i prowadzenie procesu obsługi i naprawy pojazdów zeroemisyjnych i niskoemisyjnych.

Elektromobilność to jeden z najszybciej rozwijających się sektorów nowoczesnej gospodarki. Samochody elektryczne, inteligentne systemy zarządzania energią oraz infrastruktura ładowania stają się codziennością.

Kierunek technik elektromobilności to propozycja dla osób, które chcą zdobyć konkretny zawód, pewne kwalifikacje i realne szanse na zatrudnienie w nowoczesnej branży.

Przedmioty realizowane w technikum w zakresie rozszerzonym:

• matematyka

W trakcie nauki uczniowie mają możliwość zdobycia uprawnień do prowadzenia pojazdów (prawo jazdy).

Absolwenci technikum są przygotowani do:

• prowadzenia własnej działalności gospodarczej w branży mechanicznej i motoryzacyjnej,
• podjęcia pracy w zakładach zajmujących się produkcją urządzeń technicznych oraz usługowo-naprawczych,
• podjęcia pracy w serwisach samochodowych,
• podjęcia studiów wyższych na dowolnym kierunku,

1a - technik pojazdów samochodowych

1b - technik mechanik

1b - technik spawalnictwa

1c - technik elektromobilności

1 lutego 1921 roku została reaktywowana jako pierwsza na Pomorzu, po odzyskaniu niepodległości Państwowa Szkoła Budowy Maszyn w Grudziądzu. Jej początki sięgają 16 listopada 1906 roku, kiedy zostało zawarte porozumienie między magistratem Grudziądza, a rządem pruskim. Władze miasta zobowiązały się wówczas zapewnić szkole budynek oraz sprawować nad nią opiekę administracyjną. Uruchomienie szkoły nastąpiło 9 kwietnia 1907 roku. Do maja 1913 roku szkoła mieściła się wprawdzie w centrum miasta, lecz w nieodpowiednim dla celów dydaktycznych budynku przy ul. Klasztornej nr 5. W maju 1913 roku została przeniesiona do nowo wybudowanego przez miasto gmachu na rogu ul. Radzyńskiej i Rzezalnianej (obecnie Hallera i Narutowicza).

Pod Zarząd państwa przeszła 1 kwietnia 1912 roku i odtąd nosiła nazwę Królewskiej Szkoły Budowy Maszyn. Podstawowym zadaniem szkoły w tym okresie było zapewnienie uczniom wykształcenia zawodowego wymaganego od kierowników lub właścicieli warsztatów oraz technicznych sił pomocniczych w biurach konstrukcyjnych.

Ogółem w latach 1907 - 1919 mury szkoły opuściło przeszło 400 absolwentów. Działalność szkoły została przerwana z chwilą wybuchu I wojny światowej w 1914 roku, lecz wznowiono ją w roku szkolnym 1917/18, kontynuując do dnia 31 lipca 1919 roku.

Wyzwolenie Grudziądza po 148 latach niewoli niemieckiej w styczniu 1920 zapoczątkowało nowy okres w dziejach szkoły. Od października 1920 roku przystąpiono do prac organizacyjnych związanych z jej uruchomieniem. Funkcję dyrektora szkoły Ministerstwo b. Dzielnicy Pruskiej powierzyło inż. Edwardowi Herzbergowi, uprzednio wizytatorowi szkół zawodowych na ziemiach wschodnich.

1 lutego 1921 roku rozpoczęto normalne zajęcia dydaktyczno - wychowawcze.

W roku 1925 oddział o kursie 2 - letnim przekształcono w Państwową Szkołę Przemysłowych Mistrzów Mechaników. Program obejmował 48 godzin lekcyjnych w tygodniu. Uwzględniał przede wszystkim naukę przedmiotów zawodowych o charakterze praktyczno - eksperymentalnym.

W roku szkolnym 1932/33 oddano do użytku nowo wybudowany gmach warsztatów szkolnych. Od 15 listopada 1935 roku dyrektorem został inż. Bolesław Briks. Z dniem 1 września 1937 roku utworzono w Szkole Budowy Maszyn 3 - letnie Liceum Mechaniczne. Rok później szkołę przekształcono w Państwowy Zakład Naukowy, który obejmował wszystkie dotychczas działające szkoły techniczne. Szkoły te tworzyły integralną całość i były prowadzone zgodnie ze statusem zakładu naukowego. Tak organizacja szkoły trwała aż do chwili wybuchu II wojny światowej. W okresie międzywojennym szkołę opuściło przeszło 800 absolwentów, z tego przeszło 300 Państwową Szkołę Mistrzów Mechaników. W czasie wojny uszkodzono gmach szkoły i warsztatów, zniszczono maszyny. Już na początku września 1945 roku rozpoczęto zajęcia w trzech oddziałach 4 - letniego Gimnazjum Mechanicznego, klasie trzeciej Państwowego Liceum Mechanicznego oraz kurs czwarty Państwowej Szkoły Budowy Maszyn. W tak niecodziennych warunkach rozpoczął się drugi etap życia szkoły. Do końca 1945 roku funkcję dyrektora szkoły pełnili kolejno inż. Jan i Michał Grabowscy. Z początkiem 1946 roku dyrektorem szkoły został inż. Józef Sowa.

Pierwszy egzamin dojrzałości przeprowadzono w czerwcu 1946 roku. Złożyło go 24 absolwentów Państwowego Liceum Mechanicznego i 47 absolwentów Państwowej Szkoły Budowy Maszyn. Nastąpił rytmiczny dopływ absolwentów - poszukiwanych fachowców. Liczba uczniów w roku szkolnym 1946/47 wynosiła już 314, a pod koniec lat czterdziestych wzrosła do 418 uczniów. W ciągu lat 1946 - 49 mury szkoły opuściło 293 absolwentów.

W roku szkolnym 1949/50 Gimnazjum Mechaniczne przekształcono w Liceum Mechaniczne I stopnia, a 3 - letnie Liceum Mechaniczne w Liceum Mechaniczne II stopnia.

Wkrótce otwarto wydział elektryczny i chemiczny oraz mechaniczny dla pracujących. Dyrektorem szkoły w tym okresie był Wiktor Góralewski. W roku szkolnym 1952/52 oddzielono wydział, który dał początek obecnemu Zespołowi Szkół Chemiczno - Elektrycznych. Na bazie istniejącego Liceum Mechanicznego utworzono Technikum Budowy Maszyn Rolniczych, którego dyrektorem został Jan Sulek.

W roku 1953 w wyniku likwidacji Zasadniczej Szkoły Metalowej, mieszczącej się na terenie Fabryki Maszyn Rolniczych "Unia", technikum uzyskuje skromne warsztaty szkolne, znajdujące się na terenie fabryki.

W roku szkolnym 1953/54, mimo bardzo trudnych warunków lokalowych, dyrektor szkoły i grono pedagogiczne decyduje się podjąć eksperyment - przejście na nauczanie systemem pracowniano - gabinetowym. W tym czasie szkołą kierował mgr Marian Sadowski. Z dniem 1 września 1961 roku zostały oddane do użytku rozbudowane warsztaty szkolne z wydziałami: mechanicznym, elektrycznym i radiowo - telewizyjnym, w których praktyczną naukę zawodu pobierało przeciętnie 400 uczniów na jedną zmianę z trzech szkół - Technikum Mechanicznego, Technikum Chemiczno - Elektrycznego oraz Zasadniczej Szkoły Zawodowej. Kierownikiem warsztatów szkolnych był nauczyciel szkoły mgr inż. Bogdan Muchowski. W roku szkolnym 1970/71 szkoła liczyła 30 oddziałów w tym 17 na wydziale młodzieżowym i 13 na wydziale dla pracujących. Od września 1971 roku przy szkole powstaje Zasadnicza Szkoła Mechaniczna Nr 2 oraz 3 - letnie Technikum Mechaniczne dla absolwentów Zasadniczej Szkoły Zawodowej. Od 1972 roku szkołą kierował mgr Roman Buczek. Decyzją kuratorium od września 1973 roku powołano Zespół Szkół Mechanicznych, w skład którego weszły wszystkie szkoły techniczne i zawodowe. W latach następnych zlikwidowano Szkołę Zawodową Fabryki Maszyn Rolniczych "Agromet - Unia" oraz Liceum Zawodowe i przeniesiono do Centrum Kształcenia Ustawicznego Technikum Mechaniczne dla pracujących. Taka organizacja szkoły obowiązuje do dziś. W latach 1986/95 szkołą kolejno kierowali: mgr Marian Boruciński, mgr inż Jan Żelewski oraz mgr Krzysztof Frankiewicz. Obecnie w szkole kształci się ponad 900 uczniów, z czego niespełna połowę stanowią uczniowie Technikum Mechanicznego. Szkoła posiada dobrze wyposażone pracownie przedmiotowe, bibliotekę o liczbie woluminów ok. 1000 i doskonale wyposażoną pracownię komputerową.

Do najbardziej znanych absolwentów szkoły należą m.in. gen. bryg. Jarosław Słupski - pilot I pułku myśliwego "Warszawa", Mieczysław Roszkowski - żołnierz Armii Polskiej na Zachodzie, ranny w bitwie pod Falsie, mjr Jan Kuźniak - pilot polskiego lotnictwa na Zachodzie oraz absolwent szkoły po drugiej wojnie światowej, oraz lekkoatleta - mistrz olimpijski, Bronisław Malinowski.

Drzwi Otwarte 18 maja 2026

9.00 - 13.00

Zapraszamy do zwiedzania